Urodził się 20 listopada 1916 w Lubrańcu tamtejszej parafii (obecnie województwo kujawsko-pomorskie), w rodzinie wyznania rzymsko-katolickiego. Był synem Franciszka (ur. 11 października 1877 w Marianowie, zm. 14 kwietnia 1920 w Lubrańcu) i Małgorzaty Kowalewskiej z domu Pawłowskiej (ur. 1 maja 1872 w Kromszewicach parafii Chodecz, zm. 1942), którzy związek małżeński zawarli 22 stycznia 1901 (w Lubrańcu). Jego rodzeństwem byli urodzeni w Lubrańcu: Zofia zamężna Jezierska (ur. 15 maja 1902, zm. 26 listopada1952), Helena zamężna Jezierska (ur. 14 grudnia 1903, zm. 15 stycznia 1980 w Lubrańcu), Leokadia (ur. 30 września 1905, zm. 15 lipca 1927), Roman (ur. 8 grudnia 1906, zm. 1971), Marianna (ur. 10 października 1908, zm. 28 października 1909) i Janina zamężna Dąbek (ur. 27 grudnia 1911).
Kazimierz wyuczył się zawodu rzeźnika. W II połowie lat 30-tych XX w. rozpoczął odbywanie obowiązkowej służby wojskowej w 14 pułku piechoty z Włocławka. Wziął udział w wojnie obronnej 1939 roku – jako szeregowy 6. kompanii strzeleckiej włocławskiego pułku. Walczył na Pomorzu, gdzie 4 września 1939 pod Mełnem dostał się do niemieckiej niewoli. Przetrzymywany był początkowo w stalagu I A Sablack, a następnie w stalagu VI A Hemer. W obozach tych posiadał numer jeniecki 58619. W późniejszym okresie został zwolniony ze stalagu i skierowany do pracy w gospodarstwie rolnym w miejscowości Sinnersdorf.
Po zakończeniu II wojny światowej pozostał na terenie Niemiec. 30 kwietnia 1946 w Kolonii zawarł związek małżeński z Anną Jurkiw (ur. 2 lutego 1923 w miejscowości Dobrowlany ówczesnego województwa stanisławowskiego, zm. 14 czerwca 2002 w Australii). Oboje mieszkali wówczas w Ossendorf (dzielnica Kolonii). Z ich związku narodziły się córki: Krystyna (ur. 19 grudnia 1945 w Brauweiler) i Irena (ur. 1 sierpnia 1948 w Minden).
Na dzień 1 maja 1947 Kazimierz mieszkał w Polskim Osiedlu Raderhorst (brytyjska strefa okupacyjna) i pozostawał w tym czasie członkiem Stowarzyszenia Polskich Kombatantów „Samopomoc wojskowa” (Koło Lahde-Minden, sekcja Raderhorst). Z dniem 15 czerwca 1947, jako były jeniec wojenny, został zwolniony z Polskich Sił Zbrojnych poza granicami Państwa.
W dniu 22 kwietnia 1950 Kazimierz Racinowski wraz z żoną i córkami wyemigrowali do Australii (wypłynęli z portu Brema).
Zmarł 6 września 2006 w Newcastle (w australijskim stanie Nowa Południowa Walia). Spoczywa wraz z żoną na cmentarzu w Sandgate (przedmieścia Newcastle).
Kazimierz Racinowski odznaczony był między innymi
- Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 r.






