kpr. Krajewski Stefan

Kapral Stefan Krajewski – zbiory rodziny Stefana Krajewskiego.

Urodził się w dniu 10 kwietnia 1911 we wsi Sokołowo (w rzymsko-katolickiej parafii Kruszyn). Był synem Jana i Marianny z Maciejewskich.

Ukończył sześć klas szkoły podstawowej we Włocławku.

5 kwietnia 1933 rozpoczął odbywanie obowiązkowej służby wojskowej. W tym dniu został wcielony do 63 pułku piechoty z Torunia. Od października 1933 do 10 marca 1934 przebywał na kursie pułkowej szkoły podoficerskiej, po ukończeniu której otrzymał awans na starszego szeregowego. Z dniem 17 września 1934 został przeniesiony do rezerwy z jednoczesnym awansem do rangi kaprala. W czerwcu 1937 odbył 4-tygodniowe ćwiczenia żołnierzy rezerwy. Jako podoficer rezerwy posiadał przydział do 6. kompanii strzeleckiej 14 pułku piechoty z Włocławka.

Przed wojną zatrudniony był jako robotnik fabryczny.

1 września 1939 został zmobilizowany we Włocławku do 144 pułku piechoty rezerwowego (mobilizowanego przez 14 pułk piechoty). W szeregach III batalionu tegoż pułku wziął udział w wojnie obronnej 1939 roku. Nocą z 17 na 18 września dostał się do niewoli niemieckiej w okolicach wsi Iłów (podczas bitwy nad Bzurą).

Otrzymał numer jeniecki 833. Przetrzymywany był początkowo w stalagu XII A w Limburgu (Limburg an der Lahn), następnie w stalagu V D w Strasburgu, skąd 1 czerwca 1942 przeniesiono go do stalagu V C znajdującego się w Offenburgu. Podczas pobytu w niewoli jego żona Longina mieszkała we Włocławku przy ulicy Szczyglej 15.

Fragment książeczki wojskowej Stefana Krajewskiego – zbiory rodziny Stefana Krajewskiego.

1 września 1944 zbiegł z niewoli niemieckiej, a 18 grudnia 1944 zgłosił się jako ochotnik do II Korpusu Polskiego gen. Władysława Andersa (otrzymał nr służbowy 665/K/1911/III). Przysięgę wojskową złożył 18 stycznia 1945 jako żołnierz 16 Pomorskiej Brygady Piechoty. Brał udział w walkach przeciw Niemcom na terenie Włoch. 11 grudnia 1945 zwolniony z szeregów 2 Korpusu na własną prośbę. Na dzień 15 grudnia 1945 przebywał w Polskim Obozie Repatriacyjnym w Cervinara. Zdemobilizowany z dniem 29 grudnia 1945 na mocy rozkazu Ministra Obrony Narodowej Nr 0181 z 18 grudnia tr. Powrócił do Polski.

Stefan Krajewski (z prawej) z kolegą podczas pobytu w niewoli – zbiory rodziny Stefana Krajewskiego.

7 stycznia 1946 został przyjęty na ewidencję Rejonowej Komendy Uzupełnień we Włocławku. 21 listopada 1949 orzeczeniem Wojskowej Komisji Lekarskiej we Włocławku został uznany za zdolnego do służby liniowej.

Jeńcy stalagu V D – trzeci z prawej w górnym rzędzie stoi kpr. Stefan Krajewski. Zbiory rodziny Stefana Krajewskiego.

Karta Stefana Krajewskiego – zbiory Arolsen Archives.

Przez cały okres powojenny pracował w przemyśle celulozowo-papierniczym. Z dniem 9 września 1971 przeszedł na emeryturę jako pracownik włocławskich Zakładów Celulozowo-Papierniczych im. Juliana Marchlewskiego.

Dyplom dla Stefana Krajewskiego – zbiory rodziny Stefana Krajewskiego.

Podziękowania dla Stefana Krajewskiego – zbiory rodziny Stefana Krajewskiego.

Stefan Krajewski żonaty był z Longiną Kwiatkowską, córką Antoniego i Feliksy z Korzeniewskich (ur. 14 stycznia 1915 we Włocławku, zm. 2 lipca 1981 tamże), z którą związek małżeński zawarł w dniu 3 lipca 1935 we włocławskiej parafii pw. św. Stanisława.